พอดีมีเวลาว่าง...เลยขุดเอาอนิเมเก่าๆมานั่งดู
เบื่อพวกฮาเร็ม เซอร์วิสแล้วอ่ะนะ
แล้วปรากฎว่า... ได้ค้นพบสัจธรรมส่วนตัว
อนิเม..ที่เมื่อก่อนเราดู แล้วไม่เคยคิดว่ามันวาย
ประมาณว่า... คิดแค่เป็นแบบมิตรภาพลูกผู้ชาย อ่ะ
แต่พอมาดูในตอนนี้... เรากลับรู้สึกว่ามันวายยิ่งนักอ่ะคะ !!??
กาลเวลาเปลี่ยน... (ความคิด)คนก็เปลี่ยนสินะ ?
หรือเพราะสมัยก่อนเราก็เคยมีช่วงเวลาใสซื่อ ไร้เดียงสา ต่อมจิ้นไม่ทำงานหว่า?
หรือเพราะสมัยก่อนเราก็เคยมีช่วงเวลาใสซื่อ ไร้เดียงสา ต่อมจิ้นไม่ทำงานหว่า?
(ส่วนตอนนี้ กร้านชีวิต ฮาา มีต่อมจิ้นเป็นของตัวเอง)
ว่าแล้ว... ก็ขอแนะนำหน่อยล่ะกัน
กับอนิเม Aoi Bungaku Series ตอนที่ 9-10
ชื่อตอนว่า.... Hashire! Melos (วิ่งสิ! เมลอส)
อธิบายคร่าวๆก่อน.... ว่าเป็นตอนที่สร้างจากงานประพันธ์ของ อ. ดาไซ โอซามุ เรื่อง "วิ่งสิ! เมลอส"
เนื้อเรื่องในอนิเมก็จะประมาณว่า.... ทาคาดะ เป็นนักเขียนบทละคร และคราวนี้ก็ได้รับมอบหมายให้เขียนบทละครเกี่ยวกับเรื่อง
"วิ่งสิ! เมลอส" ... แต่ทาคาดะกลับไม่อยากเขียนเรื่องมิตรภาพของเพื่อนซะเท่าไหร่ เพราะว่ามีความหลังฝังใจ
นั่นคือ... ทาคาดะมีเพื่อนรัก แต่แล้วกลับถูกทรยศความเชื่อใจ การเขียนบทละครเรื่อง เมลอส
จึงเป็นเหมือนการเปรียบเทียบตัวเค้าว่าเป็น เซลินันเทียส ที่ได้แต่รอคอยเมลอส โดยไม่รู้ว่าเค้าจะมาเมื่อไหร่??
ส่วนเนื้อเรื่องของ วิ่งสิ! เมลอส จะประมาณว่า.. เมลอสถูกตัดสินประหารชีวิต แต่ก่อนตายเค้าต้องการกลับไปจัดงานแต่งงานให้น้องสาวก่อน จึงขออนุญาตราชาให้ปล่อยตัวไป เมื่อเค้าจัดงานแต่งน้องเรียบร้อยแล้วจะกลับมา.. แต่ราชาไม่เชื่อ - ปล่อยไปเอ็งก็หนีดิ ? เมลอสจึงให้เพื่อนมาเป็นตัวประกัน ถ้าเค้าไม่กลับมาภายในเวลาที่กำหนด ก็ให้ประหารเพื่อนเค้าได้เล๊ยยยย.. ซึ่งคุณเพื่อนก็ยอมค่าา แล้วพอเมลอสจัดงานต่างๆเรียบร้อยก็ต้องกลับมาหาคุณเพื่อน เอ๊ย มาให้ราชาประหาร ซึ่งก็ต้องวิ่งลูกเดียว
สมัยนั้นมันบ่มีรถนี่เนอะ ฮาา อันเป็นที่มาของชื่อ "วิ่งสิ! เมลอส"
การดำเนินเรื่องก็จะสลับกันไปเป็นเรื่องของทาคาดะ กับ เมลอส
นี่คือคำถาม.... อันเป็นธีมหลักของตอนนี้
ต่อไปสปอยคร่าวๆนะจ้ะ ... ความจริงมีหลายฉากที่อยากเอามาลงแต่เดี๋ยวมันจะเยอะเกิ๊นนน..
ดังนั้นเอาแค่บางช็อตล่ะกันเนอะ.. ^ ^
ทาคาดะนักเขียนบทละคร
เมลอสถูกตัดสินประหาร เซลินันเทียสเพื่อนรักมาเป็นตัวประกัน
ทาคาดะกับเพื่อนรักคร้าบ...เชิญจิ้นตามสะดวกคร้าบบบ..
คุณเพื่อนรัก โจชิมะ หล่อว๊ากกกกกก ฮีฝันเป็นนักแสดงละครเวทีอ่ะ
โจชิมะ : นายไม่ต้องเขียนให้ดีนักก็ได้...ฉันไม่ได้อยากอ่านผลงานชิ้นเอกอะไร
ฉันแค่อยากอ่านผลงานที่นายเขียนเท่านั้น (หูยยย อิฉันเริ่มจิ้นค่ะ)
ที่บ้านโจชิมะคัดค้าน เลยชวนทาคาดะหนีตามกัน (ไปโตเกียว)
โจชิมะ ถึงกับยกนาฬิกาให้เพราะกลัวทาคาดะจะมาสาย
แต่ แต่.... พอถึงเวลานัด โจชิมะกลับไม่มา...!!
(อันที่จริงก็มานะ... แต่ไม่ขึ้นรถไฟไปด้วย แค่นั้น)
เลยกลายเป็นแผลใจทาคาดะนับแต่นั้น...
(รูปนี้แอบดูดีนะ)
เมลอสที่จัดงานแต่งให้น้องเสร็จ... ต้องกลับไป หาเซลินันเทียส รับโทษตามสัญญา
ทาคาดะได้รับจดหมายจากภรรยาโจชิมะ ว่าโจชิมะป่วยใกล้ตาย
จากเซลินันเทียส กลายเป็น เมลอส.... ทาคาดะวิ่ง นั่งรถไฟ ไปหาโจชิมะ !!
ป่วยยังหล่อได้อีกนะ เฮีย...
ฉันรอนายมาตลอดดดดด... (โอ๊ยยย แม่ยกจิ้นค่ะ ฮาา)
เมลอส มาทันเวลาฮะ ราชาเห็นใจในรักของทั้งสอง เอ๊ย มิตรภาพ
เลยปล่อยทั้งคู่ไปจ้าาา
เมลอส กับ เซลินันเทียส ได้พบกันแล้ว??
(โจชิมะ ร้องไห้ได้น่าสงสารมากอ่ะ ฮืออ)
ความจริงแล้ว โจชิมะป่วยตั้งแต่เกิดแล้ว
โฮฮฮฮ คนหล่อไม่น่าตายเลยยยย (ประเด็น?)
นาฬิกาที่ทาคาดะขว้างทิ้งจากบนรถไฟหลังคิดว่า โจชิมะ ทรยศ..แต่โจชิมะ เก็บมันไว้จ้าาา
คุณภรรยาเห็นมันเสียเลยจะเอาไปให้ลูกเล่น... โจชิมะโกรธมากบอกเป็นของสำคัญ ห้ามยุ่ง..!!
( ขอเหอะ... ขออิฉันจิ้นเหอะ ฮาา)
สงสัยแค่อย่างเดียว.... ทำไมต่อมจิ้นฉันมันไม่ทำงานในตอนนั้นอ่ะ ฮาาา
(หรือเพราะเฮียโจชิมะ มีภรรยา?)
อันที่จริง.. ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมโจชิมะมาถึงสถานีแล้วแท้ๆ แต่กลับไม่ขึ้นรถไฟไปกับทาคาดะ??
เพราะรู้ตัวว่าป่วย?... ไม่อยากเป็นตัวถ่วง? ... อยากส่งเสริมเพื่อนรักให้ไปได้ดีที่โตเกียว?
จะอะไรก็ช่างเหอะ มันซึ้งดี
มีแอบเก็บนาฬิกากลับมาด้วย
ถ้ามีโอกาสหามาดูกันนะคะ
ซึ้งดีทีเดียว ...แถมแอบวายเล็กน้อย ?
(ตอนโจชิมะร้องไห้ตอนสุดท้าย นี่เริ่ดฮะ - ชอบเห็นน้ำตาคนหล่อ ฮาา)
สุดท้าย...ใครคิดเห็นว่ายังไง...?
มันวาย หรือไม่?
บอกกันได้ค่ะ 555+
เจอกันเอ็นทรี่ต่อไปจ้า
ชื่อตอนว่า.... Hashire! Melos (วิ่งสิ! เมลอส)
อธิบายคร่าวๆก่อน.... ว่าเป็นตอนที่สร้างจากงานประพันธ์ของ อ. ดาไซ โอซามุ เรื่อง "วิ่งสิ! เมลอส"
เนื้อเรื่องในอนิเมก็จะประมาณว่า.... ทาคาดะ เป็นนักเขียนบทละคร และคราวนี้ก็ได้รับมอบหมายให้เขียนบทละครเกี่ยวกับเรื่อง
"วิ่งสิ! เมลอส" ... แต่ทาคาดะกลับไม่อยากเขียนเรื่องมิตรภาพของเพื่อนซะเท่าไหร่ เพราะว่ามีความหลังฝังใจ
นั่นคือ... ทาคาดะมีเพื่อนรัก แต่แล้วกลับถูกทรยศความเชื่อใจ การเขียนบทละครเรื่อง เมลอส
จึงเป็นเหมือนการเปรียบเทียบตัวเค้าว่าเป็น เซลินันเทียส ที่ได้แต่รอคอยเมลอส โดยไม่รู้ว่าเค้าจะมาเมื่อไหร่??
ส่วนเนื้อเรื่องของ วิ่งสิ! เมลอส จะประมาณว่า.. เมลอสถูกตัดสินประหารชีวิต แต่ก่อนตายเค้าต้องการกลับไปจัดงานแต่งงานให้น้องสาวก่อน จึงขออนุญาตราชาให้ปล่อยตัวไป เมื่อเค้าจัดงานแต่งน้องเรียบร้อยแล้วจะกลับมา.. แต่ราชาไม่เชื่อ - ปล่อยไปเอ็งก็หนีดิ ? เมลอสจึงให้เพื่อนมาเป็นตัวประกัน ถ้าเค้าไม่กลับมาภายในเวลาที่กำหนด ก็ให้ประหารเพื่อนเค้าได้เล๊ยยยย.. ซึ่งคุณเพื่อนก็ยอมค่าา แล้วพอเมลอสจัดงานต่างๆเรียบร้อยก็ต้องกลับมาหาคุณเพื่อน เอ๊ย มาให้ราชาประหาร ซึ่งก็ต้องวิ่งลูกเดียว
สมัยนั้นมันบ่มีรถนี่เนอะ ฮาา อันเป็นที่มาของชื่อ "วิ่งสิ! เมลอส"
การดำเนินเรื่องก็จะสลับกันไปเป็นเรื่องของทาคาดะ กับ เมลอส
คนที่รอคอยนั้นทุกข์ทรมานมากกว่า...
หรือว่า...คนที่ให้ผู้อื่นรอคอยนั้นทุกข์ทรมานมากกว่ากันแน่...?
นี่คือคำถาม.... อันเป็นธีมหลักของตอนนี้
ต่อไปสปอยคร่าวๆนะจ้ะ ... ความจริงมีหลายฉากที่อยากเอามาลงแต่เดี๋ยวมันจะเยอะเกิ๊นนน..
ดังนั้นเอาแค่บางช็อตล่ะกันเนอะ.. ^ ^
ทาคาดะนักเขียนบทละคร
เมลอสถูกตัดสินประหาร เซลินันเทียสเพื่อนรักมาเป็นตัวประกัน
เอ็งจะจ้องตากันอีกนานไหมคะ?? เดี๋ยวต่อมจิ้นฉันทำงานนะ ฮาา
ทาคาดะกับเพื่อนรักคร้าบ...เชิญจิ้นตามสะดวกคร้าบบบ..
(หมายเหตุ ต่อบทโรมิโอกะจูเลียตกันอยู่)
คุณเพื่อนรัก โจชิมะ หล่อว๊ากกกกกก ฮีฝันเป็นนักแสดงละครเวทีอ่ะ
โจชิมะ : นายไม่ต้องเขียนให้ดีนักก็ได้...ฉันไม่ได้อยากอ่านผลงานชิ้นเอกอะไร
ฉันแค่อยากอ่านผลงานที่นายเขียนเท่านั้น (หูยยย อิฉันเริ่มจิ้นค่ะ)
ที่บ้านโจชิมะคัดค้าน เลยชวนทาคาดะหนีตามกัน (ไปโตเกียว)
(อันที่จริงก็มานะ... แต่ไม่ขึ้นรถไฟไปด้วย แค่นั้น)
เลยกลายเป็นแผลใจทาคาดะนับแต่นั้น...
(รูปนี้แอบดูดีนะ)

ทาคาดะได้รับจดหมายจากภรรยาโจชิมะ ว่าโจชิมะป่วยใกล้ตาย
จากเซลินันเทียส กลายเป็น เมลอส.... ทาคาดะ

ฉันรอนายมาตลอดดดดด... (โอ๊ยยย แม่ยกจิ้นค่ะ ฮาา)
เมลอส มาทันเวลาฮะ ราชาเห็นใจในรักของทั้งสอง เอ๊ย มิตรภาพ
เลยปล่อยทั้งคู่ไปจ้าาา
เมลอส กับ เซลินันเทียส ได้พบกันแล้ว??
(โจชิมะ ร้องไห้ได้น่าสงสารมากอ่ะ ฮืออ)
ความจริงแล้ว โจชิมะป่วยตั้งแต่เกิดแล้ว
โฮฮฮฮ คนหล่อไม่น่าตายเลยยยย (ประเด็น?)
นาฬิกาที่ทาคาดะขว้างทิ้งจากบนรถไฟหลังคิดว่า โจชิมะ ทรยศ..แต่โจชิมะ เก็บมันไว้จ้าาา
คุณภรรยาเห็นมันเสียเลยจะเอาไปให้ลูกเล่น... โจชิมะโกรธมากบอกเป็นของสำคัญ ห้ามยุ่ง..!!
( ขอเหอะ... ขออิฉันจิ้นเหอะ ฮาา)
.
.
.
.
คนที่รอคอยนั้นทุกข์ทรมานมากกว่า...
หรือว่า...คนที่ให้ผู้อื่นรอคอยนั้นทุกข์ทรมานมากกว่ากันแน่...?
การไม่มีสิ่งใดให้รอคอยต่างหาก .. ที่ทรมานที่สุด
โฮฮฮฮ เศร้าาาา
T^T
สงสัยแค่อย่างเดียว.... ทำไมต่อมจิ้นฉันมันไม่ทำงานในตอนนั้นอ่ะ ฮาาา
(หรือเพราะเฮียโจชิมะ มีภรรยา?)
อันที่จริง.. ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมโจชิมะมาถึงสถานีแล้วแท้ๆ แต่กลับไม่ขึ้นรถไฟไปกับทาคาดะ??
เพราะรู้ตัวว่าป่วย?... ไม่อยากเป็นตัวถ่วง? ... อยากส่งเสริมเพื่อนรักให้ไปได้ดีที่โตเกียว?
จะอะไรก็ช่างเหอะ มันซึ้งดี
มีแอบเก็บนาฬิกากลับมาด้วย
ถ้ามีโอกาสหามาดูกันนะคะ
ซึ้งดีทีเดียว ...แถมแอบวายเล็กน้อย ?
(ตอนโจชิมะร้องไห้ตอนสุดท้าย นี่เริ่ดฮะ - ชอบเห็นน้ำตาคนหล่อ ฮาา)
สุดท้าย...ใครคิดเห็นว่ายังไง...?
มันวาย หรือไม่?
บอกกันได้ค่ะ 555+
เจอกันเอ็นทรี่ต่อไปจ้า



















2 ความคิดเห็น:
ภาพงามโฮกค่าาาาาาาาาา ไม่ว่าจะฉากหรือตัวละครก็ตามที ส่วนธีมเรื่อง อุ...ดราม่า...แลดูบีบคั้นได่้โล่ห์มากๆ น่าดูจริงๆค่ะ ขอบคุรที่แนะนำนะคะ > <
วายไม่วาย แต่ก้อคิดไปแล้วจ้าา >_<
ขอบคุณที่แนะนำนะคะ มีเรื่องนี้อยู่ในคลัง แต่ยังไม่เคยดูเลย (มีคลังแสงอยู่ในมือ แต่ไม่รู้ตัว - -")
แสดงความคิดเห็น